Liesbeth Homans

Viceminister-president van de Vlaamse Regering en Vlaams minister van Binnenlands Bestuur, Inburgering, Wonen, Gelijke Kansen en armoedebestrijding

Liesbeth Homans stond mee aan de wieg van de N-VA en deed haar intrede in het Vlaams Parlement in 2009. Sindsdien is haar politieke carrière in een stroomversnelling terechtgekomen. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 werd ze in Antwerpen OCMW-voorzitter en schepen voor Sociale Zaken, Wonen, Diversiteit & Inburgering, Samenlevingsopbouw en Loketten. Voor de Vlaamse Parlementsverkiezingen van 2014 trok ze de Antwerpse lijst en haalde 163.502 voorkeurstemmen. Een verhuis van het Antwerpse stadscollege naar de Vlaamse Regering was dan ook een logische volgende stap.

Ondanks de relatief korte periode als schepen en OCMW-voorzitster, drukte Liesbeth Homans haar stempel op het beleid in de grootste stad van het Vlaams gewest. Haar beleid is er op gericht om mensen kansen aan te reiken om uit de armoedespiraal te raken. Concreet betekent dit: meer en betere taalcursussen voor nieuwkomers, jobopleidingen die gericht zijn op knelpuntberoepen, armoede preventief opsporen en bijsturen, enzovoort. Homans: “We moeten geloven in de mensen waar we het beleid voor uitstippelen. Het beleid moet kansen bieden, maar ze moeten ook gegrepen worden.” Dat die visie meer is dan een holle slogan of een schaamlapje om te besparen, bewijzen de feiten. Onder Homans steeg het Antwerps OCMW-budget met maar liefst 25 procent ten opzichte van haar socialistische voorganger.

Bijzondere aandacht heeft Homans ook voor de zwaksten onder de zwakken: kinderen. Begin 2014 lanceerde ze als OCMW-voorzitster daarom ééneuromaaltijden voor kinderen in sociale restaurants. Voedzame, lekkere maaltijden die ter plaatse kunnen worden gebruikt of afgehaald worden. “Voor wie in armoede leeft, is gezonde voeding duur en onbereikbaar. We zien te vaak dat goedkope fastfood als alternatief dient. Nochtans is voeding de basis voor de ontwikkeling van kinderen”, zegt Liesbeth Homans daarover. Ook op andere vlakken stelt ze de jongeren centraal. Zo heeft het beleid via opvoedingswinkels bijzondere aandacht voor opvoedings- en spijbelproblemen bij kwetsbare gezinnen. Via het in kaart brengen van onbetaalde schoolrekeningen wordt gezinsondersteunende hulp geboden bij ouders die niet de stap naar de hulpverlening zetten.

Eigentijdse service

“Een moderne administratie hoeft de burger geen halve dag vakantie te kosten.” Op die eenvoudige basis verbeterde Liesbeth Homans de administratieve dienstverlening voor de burger in Antwerpen. Dankzij een sluitend afsprakensysteem via het internet behoren lange wachtrijen definitief tot het verleden. Een verandering die niet zonder slag of stoot verliep, maar ondertussen door vriend en vijand wordt geprezen voor zijn efficiëntie. “We vragen in dit land veel van de burger. Onze belastingdruk is de hoogste ter wereld. Dan moet de kwaliteit van de service die de overheid biedt ook hoog zijn. Politici zijn er voor de burger. Niet andersom.” Die gedachte loopt als een rode draad door het politieke werk van Liesbeth Homans.